มีเสียงเรียกร้องจากสมาชิกเว็บเราเมื่อหลายวันมาแล้ว ว่าน่าจะมีห้องใหม่ซักห้องให้โพสหางานทำ เรื่องหางาน-งานหานี่ผมเองก็คิดมานานแล้ว แต่ที่ไม่เคยเปิดก็เนื่องจากเหตุผลว่าตอนนั้นผมเองยังไม่ตกงาน (ฮา)

แต่ตอนนี้สถานการณ์ค่อนข้างย่ำแย่ ก็เลยคิดว่าหลายๆคนก็คงจะย่ำแย่อยู่เหมือนกัน ดังนั้นเมื่อคืนนี้จึงเปิดห้องที่ว่าให้แล้วนะครับ ยังไม่รู้เหมือนกันว่ามันจะมีส่วนช่วยอะไรได้ แต่ถึงแม้มันจะเป็นแสงจากปลายธูป มันก็ยังช่วยขับความมืด, เพิ่มโอกาสได้บ้างล่ะน่า

จะหางาน freelance หรือหางานประจำก็เชิญโพสได้ตามสะดวกครับ ขอให้เป็นงานที่เกี่ยวข้องกับคอนเซ็ปท์ของเว็บเราเป็นใช้ได้ ดนตรี, เพลง, เสียง, ภาพ, ตัดต่อภาพ-เสียง, สตูดิโอ, คอนเสิร์ท, post production, เพลงโฆษณา, จิงเกิลวิทยุ...ฯลฯ

ผมโพสประเดิมไปแล้วเป็นคนแรก

คลิคโลดเลยครับ

ที่จริงบทความเรื่องนี้ผมเขียนเสร็จไปรอบหนึ่งแล้ว แต่เกิดเหตุขัดข้องบางประการ มันสลายตัวเป็นอนุภาคอีเลคตรอนหายไปในโลกไซเบอร์ จึงต้องมานั่งทำใหม่อีกรอบ

เมื่อนานมาแล้วผมจำไม่ได้ว่าใครเป็นคนถาม ว่า Groove Agent 1 เนี่ย เราสามารถสร้าง drum kit ของเราเองได้หรือไม่ ผมตอบไปว่าได้ ท่านผู้นั้นถามต่อมาว่า"ทำยังไง ?" ผม....เงียบ !....เพราะตอนนั้นเป็นการคุยทางโทรศัพท์และผมก็ไม่ได้อยู่หน้าเครื่องคอม

ก่อนที่จะเริ่มขอเรียนก่อนนะครับว่า บทความนี้สำหรับท่านที่ผ่าน Cubase 5 มาแล้วพอสมควร อย่างน้อยต้องมีพื้นฐานแน่นประมาณหนึ่ง ไม่งั้นคงอ่านไม่รู้เรื่อง หรือไม่งั้นผมเองนี่แหละที่เขียนไม่รู้เรื่อง

เริ่มต้นกันเลยนะครับ ในบทความนี้ผมจะทำให้ดูแค่เสียงเดียวเท่านั้นคือเสียง snare ถ้าท่านเข้าใจดีแล้วก็สามารถไปต่อได้เองกับเสียงอื่นๆจนครบทั้งชุด

นิยามคำว่าอากาศดีของแต่ละคนอาจไม่เหมือนกัน อากาศดีของผมคือฟ้ามืดครึ้ม ไม่มีแดดแม้แต่หยดเดียว อุณหภูมิ-ความชื้นพอเหมาะ ไม่ร้อนอบอ้าว

วันนี้อากาศดี ผมจะเดินทางไกล ! !

เรื่องมันเป็นยังงี้ครับ ท่านสารวัตร... เมื่อวานนี้ขณะที่ผมกำลังเข้าเน็ต แชทกับเพื่อนสาวคนสวยอย่างเมามัน เน็ตก็ตัดฉับไปดื้อๆ ผมก็ไม่สงสัยอะไร เพราะตอนนั้นฝนตกหนัก คิดว่าเน็ตคงขัดข้องตามปกติ

จำเนียรกาลผ่านมาจนสายวันรุ่งขึ้น มันก็ยังเดี้ยงอยู่ตามเดิม.... ผมเริ่มเอะใจขึ้นมาทันที ไม่ใช่ละ !...ทดลองยกหูโทรศัพท์มาฟัง ได้ยินเสียงข่มขู่มาว่า "เลขหมายนี้ระงับการใช้ชั่วคราว กรุณาติดต่อ บลา บลา บลา..."

ผมเคยบอกใครต่อใครเสมอว่า ผมชอบเดิน ถ้าได้อากาศดีๆและรองเท้าเจ๋งๆซักคู่ ผมจะเดินจากเชียงใหม่ไปสุไหงโก-ลคให้ดู....เชียงใหม่-โกลคนั่นพูดเล่น แต่ผมชอบเดินน่ะเรื่องจริง

กลับมาที่เรื่องของเราต่อ... อาบน้ำอาบท่าแต่งตัวเสร็จสรรพ คว้ารองเท้าคู่ใจมาสวม มันไม่เจ๋งหรอก แต่ระยะทางแค่นี้สบายมาก ผมจะเดินไปห้างเซ็นทรัลเพื่อไปจ่ายค่าเน็ต ขากลับคิดว่าค่อยนั่งรถสองแถวกลับ

ล๊อคประตูห้อง ล้วงมือถือขึ้นมากดไปที่โหมดจับเวลา

กดคลิค ! กลั้นหายใจกระทืบเท้าขวาสามครั้งแล้วก้าวเท้าซ้ายก้าวแรก ออกเดินทาง

บ่อยครั้งที่ผมต้องนั่งตัวแข็งทื่อ เหงื่อแตกพลั่กอยู่ที่ป้ายรถเมล์ เพราะมีฝรั่งมานั่งข้างๆ ผมไม่พยายามสบตาเป็นเด็ดขาด ผมกลัวเค้าชวนคุย !

ผมไม่เก่งภาษาอังกฤษแต่ถ้าภาษาไทยก็พอถูไถล่ะครับ  โฮ่ะ ๆ... ตั้งแต่วัยเยาว์มาแล้วที่ผมใฝ่ฝันอยากจะเก่งภาษาอังกฤษ อยากจะฟัง พูด เขียน อ่าน ให้มันคล่องปรู๊ด ลื่นปรี๊ด แรงกระตุ้นที่อยากให้ตัวเองเก่งอังกฤษก็มี 2-3 อย่าง เดี๋ยวจะเรียงให้ดู

1. ผมชอบอ่านนิยาย... โดยเฉพาะอย่างยิ่งนิยายวิทยาศาสตร์ ทั้งการ์ตูนและไม่การ์ตูน ในสมัยที่ผมเด็กๆนั้นนิยายทำนองนี้มีของไทยแท้น้อยมาก ที่จำได้ก็มีของอาจารย์จันตรี ศิริบุญรอด ที่เป็นการ์ตูนก็แมกกาซีนวีรธรรม และมีแปลเป็นเล่มบ้างไม่มากนัก อ่านไม่ทันใจหรอกครับ เพราะเรื่องแปลก็น้อยอีก ในห้องสมุดก็ไม่ค่อยมี ร้านขายหนังสือ(ต่างจังหวัด)ก็ไม่นิยมสั่งมาขาย ทำให้ผมอยากอ่านฉบับจริงที่เป็นภาษาอังกฤษ เพราะได้ไปเห็นในบ้านของมิชชันนารีบ้าง บ้านครู-อาจารย์บ้าง ก็ได้แต่ดูรูป อ่านไม่ออก

2. ภาพยนต์... ในสมัยโบราณนั้น การพากย์หนังยังไม่ได้วิวัฒน์พัฒนาจนไฮเทคเหมือนอย่างปัจจุบัน นักพากย์จะมีสวิทช์ตัดเสียงในฟิล์มอยู่ใกล้ๆมือ ช่วงไหนที่ต้องพากย์ ก็ปิดไอ้สวิทช์ที่ว่านั่น ชับ ! เสียอรรถรสมากครับ ลองนึกภาพหนังสงครามเถอะ พระเอกกำลังขับเครื่องบินรบ เสียงเครื่องบิน เสียงระเบิด เสียงยิงโหมกระหน่ำตื่นเต้นระทึกใจยิ่งนัก แล้วจู่ๆ