เรื่องราวที่ว่าด้วยการตาย และการอยู่

[Wolfer]

สวัสดีตอนเช้าครับ วันนี้อากาศสดใสมาก วันนี้มีอารมย์อยากเล่าอะไรให้ฟัง(ก่อนจะไปปั่นงานส่งอาจารย์ต่อ- -)

ประมาณอาทิตย์ที่แล้วเป็นต้นเหตุของเรื่องราวที่มาเล่าให้ฟังในวันนี้
เป็นเรื่องราวของผู้ที่จากไป และผู้ที่ยังอยู่

เมื่อประมาณอาทิตยืที่แล้วของมหาลัยผมเป็นช่วงรับปริญญา(รถติดมากก) ทำให้คนเยอะเป็นพิเศษ ระหว่างที่ผมไปถ่ายรูปเก็บบรรยากาศอยู่ ก็ได้เจอเพื่อนคนนึงที่ไม่ค่อยได้เจอกันเท่าไหร่ ก็ต่างถามไถ่เรื่องราวไปตามเรื่อง หลังจากนั้นเค้าก็ได้เล่าถึงการจากไปของเพื่อนที่เรียนสาขาเดียวกัน ซึ่งเป็นลูกคนโตของบ้าน เหตุการณ์ก็คือเค้าขับรถไปส่งพ่อที่กำลังจะไปขึ้นเครื่องบินไปเที่ยวประเทศเพื่อนบ้า​น แต่ขากลับ เค้ากลับไม่ถึงบ้านครับ พ่อที่ไปเที่ยวไม่ได้ทราบข่าวอะไรเลย เพราะไม่ได้เอามือถือไปด้วย กว่าจะกลับมา ก็ ทันได้เห็นหน้าของลูกชายเพียงแค่ในรูปภาพเท่านั้น...

ผมก็เคยรู้จักคนนี้เหมือนกัน เค้าก็เป็นดีมากเลยนะ ถึงแม้จะเรียนไม่เก่ง เกเรบ้าง แต่ก็ไม่สร้างความเดือดร้อนให้ใคร

พอจบเรื่องนี้ก็ไม่ได้คุยอะไรกันมาก เพราะต่างคนก็มีธุระของแต่ละคน ก็เลยแยกย้ายกันไป

ไม่จบแค่นี้ครับ มีพี่บัณฑิตคนนึงที่ผมตามหาตัวไม่เจอ ว่าจะเอาดอกไม้ไปแสดงความยินดี พอโทรไปหา ปรากฏว่า พี่เค้าไม่ได้รับโทรศัพท์ แต่เป็นน้องของพี่บัญฑิตรับโทรศัพท์ อยู่ที่โรงพยาบาล บอกว่าพี่ไม่ว่างครับ กำลังจัดการเรื่องทำศพของแม่อยู่ ท่านเพิ่งจากไปเมื่อครู่นี่เอง

อะไรกันเนี่ยยย วันดียวมีข่าวแย่ๆตั้ง2ข่าวแน่ะ

เรื่องเสียใจหรืออาลัยเป็นเรื่องธรรมดาของมนุษย์อยู่แล้วครับ ไม่แปลก แต่เท่าที่ผมเห็น ส่วนใหญ่ คนที่ยังอยู่เองเนี่ยแหละที่ยังคงทุกข์ร้อน และทรมานกับเรื่องราวที่เกิดขึ้น จนไม่สามารภใช้ชีวิตต่อไปได้ ...

ได้แต่รำพันหาผู้ที่จากไป หรือเสียดายว่า คนอย่างเค้าไม่น่าจบชีวิตไปตอนนี้เลย

ความทุกข์ตกอยู่ที่ใครครับ ลองคิดดู.....


ส่วนตัวแล้ว ผมว่า คนที่จากไปเค้าคงไม่ต้องการเห็นเราเป็นอย่างนี้หรอกครับ ก้าวเดินต่อไป ใช้ชีวิตต่อไปให้มันดีกว่าเดิม ยังจะเป็นทางที่ดีกว่า หากเราจะมองว่า ผู้ที่จากไปได้ให้อะไรกับเราใว้ให้เรา?... มันคือความโศกเศร้า หรือ แนวทางการใช้ชีวิต ผมว่าคำตอบมันคือ ทั้งสองอย่างนะ แล้วแต่ว่า ผู้ที่ยังอยู่จะมองเห็นอย่างใหนมากกว่ากัน

บ่นมากแล้ว ไปทำงานดีกว่า

[Dolce Vita]

ชีวิตคนเราไม่แน่ไม่นอนค่ะ ทำวันนี้ให้ดีที่สุด ทำในสิ่งที่ไม่เคยทำ(ด้านดี)
บอกรักกับคนที่เรารัก แสดงความรักอย่างที่อยากจะทำโดยเฉพาะคุณพ่อคุณแม่
หาเวลาให้กับตัีวเองทำอะไรที่ติงต๊องบ้าง หรือว่าใช้เวลาที่เรามีถึงแม้จะน้อยนิด
ทำประโยชน์ให้กับสังคมบ้าง ก็ทำให้ชีวิตเรามีความสุขขึ้นอีกเยอะค่ะ

ปล..คนที่จากเราไปให้อะไรในชีวิตเรา ถ้าเขาผู้นั้นเป็นคนที่เรารัก รู้จัก สนิท ก็อาจจะทำให้เกิดความโศกเศร้า
และนึกถึงเขาเมื่อเขาจากไป หรืออาจจะระลึกถึงเวลาเจออะไรที่ทำให้นึกถึงเขาเหล่านั้น ส่วนอีกมุมหนึ่ง ก็คือแง่คิด
ในการใช้ชีวิต ให้คุ้มค่ากับที่เรายังหายใจอยู่น่ะคะ

[ek_niam]

ถ้าึิคิดว่า่อยู่อย่างหมดเกียรติ -- สู้ตายดีกว่า อันนี้คิดผิดนะ ลองหันไปดูคนที่เขามีปัญหาทางร่างกายสิแต่กำเนิดสิ เขาัทำไรได้ แม้่เพียงอย่างเดียวที่เราคิดว่าเขาทำได้ดีแต่มันก็เป็นการบ่งบอกว่า เขายังมีคุณค่า

ความสุข คือสิ่งที่มนุษย์ตามหา ทางกาย ทางเพศ ทางความคิด แต่ถ้าถูกควบคุมด้วยกิเลสจนเกินไปมันจะเป็นการเอาเปรียบทั้งตัวเองและผู้่อื่นทันที

-จากให้เขาเสียดาย ตายให้เขาคิดถึงดีกว่า-

[opor]

อ่านแล้วนึกถึงคำพระเทศน์

"ชีวิตเป็นของไม่เที่ยง แต่ความตายเป็นของเที่ยง"