เราเสียสิ่งไหนไป

[chula]

ทุกวันนี้เรามีตึกสูงขึ้น มีถนนกว้างขึ้นแต่ความอดกลั้นน้อยลง

เรามีบ้านใหญ่ขึ้น แต่ครอบครัวของเรากลับเล็กลง

เรามียาใหม่ ๆ มากขึ้น แต่สุขภาพกลับแย่ลง

เรามีความรักน้อยลง แต่มีความเกลียดมากขึ้น

เราไปถึงโลกพระจันทร์มาแล้ว แต่เรากลับพบว่า แค่การข้ามถนนไปทักทายเพื่อนบ้านกลับยากเย็น...........

เราพิชิตห้วงอวกาศมาแล้ว แต่แค่ห้วงในหัวใจกลับไม่อาจสัมผัสถึง

เรามีรายได้สูงขึ้น แต่ศีลธรรมกลับตกต่ำลง

เรามีอาหารดี ๆ มากขึ้นแต่สุขภาพแย่ลง

ทุกวันนี้ทุกบ้านมีคนหารายได้ได้ถึง 2 คน แต่การหย่าร้างกลับเพิ่มมากขึ้น

ดังนั้น...จากนี้ไป..ขอให้พวกเรา อย่าเก็บของดี ๆ ไว้โดยอ้างว่าเพื่อโอกาสพิเศษ
เพราะทุกวันที่เรายังมีชีวิตอยู่คือ ...โอกาสที่พิเศษสุดแล้ว

จงแสวงหา การหยั่งรู้

จงนั่งตรงระเบียงบ้านเพื่อชื่นชมกับการมีชีวิตอยู่ โดยไม่ใส่ใจกับความ..อยาก..

จงใช้เวลากับครอบครัว เพื่อนฝูงคนที่รักให้มากขึ้น
กินอาหารให้อร่อย ไปเที่ยวในที่ที่อยากจะไป ชีวิตคือโซ่ห่วงของนาทีแห่งความสุขไม่ใช่เพียงแค่การอยู่ให้รอด

เอาแก้วเจียระไนที่มีอยู่มาใช้เสีย น้ำหอมดี ๆ ที่ชอบ จงหยิบมาใช้เมื่ออยากจะใช้

เอาคำพูดที่ว่า....สักวันหนึ่ง.....ออกไปเสียจากพจนานุกรม

บอกคนที่เรารักทุกคนว่าเรารักพวกเขาเหล่านั้นแค่ไหน

อย่าผลัดวันประกันพรุ่ง ที่จะทำอะไรก็ตามที่ทำให้เรามีความสุขเพิ่มขึ้น

ทุกวัน ทุกชั่วโมง ทุกนาที มีความหมาย
เราไม่รู้เลยว่าเมื่อไรมันจะสิ้นสุดลง




บทความนี้เขียนขึ้นโดย จอร์จ คอลลิน ซึ่งเป็นดาราตลกที่โด่งดัง เขาเขียนขึ้นในวันที่ 11 กันยายน (ตึกเวิรด์เทรดถล่ม) หลังจากที่ทราบว่าภรรยาของเขาเสียชีวิตในตึกนั้นด้วย.. ทำ..ในสิ่งที่อยากจะทำ

[theton]

ผมเสียความทุกข์ไปครับ ... ดีใจจังเลยที่เสียมันไป ...

[zeusaa]

หลังจากที่จมทุกข์และความท้อแท้อย่างหนักมาช่วงหนึ่ง....

ก็ได้พบว่า...จริงๆแล้ว

"การปล่ีอยวาง" คือทางออกที่ดีที่สุด

ไม่ได้จะมาธรรมะธรรมโมค่ะ แต่นอกนึกๆดูนะคะว่า.....

เสียสละ "ความอยาก" ไป.....แล้วจะได้ "จิตใจที่เป็นสุึข"มาจริงๆ

[มหาออด]

ตอนนี้ผมกำลังไล่ความเห็นแก่ตัวออกไป

ผมกำลังทำตามใจตัวเองที่อยากมีบ้านเล็ก ๆ ซักหลัง บนดอย มีห้องบันทึกเสียงดินเล็ก ๆ ไว้ทำงานเพลงง่าย ๆ

ผมกำลังเรียนรู้ที่จะเป็น "ผู้ให้" ให้มากกว่าที่เป็นอยู่

ผมพร้อมเผชิญกับทุกสิ่ง แม้ไม่รู้ว่ามันจะเกิดอะไรขึ้น

บางครั้งผมไม่ค่อยเข้าใจคำว่า "ปล่อยวาง" แต่รู้สึกดีทุกครั้งที่ไม่ยึดติดกับสิ่งที่เกิดขึ้น

ผมเลิกสวดมนต์อ้อนวอนเพื่อตัวเอง

มีหลายอย่างที่ผมจะทำ กำลังทำและทำมาแล้ว ซึ่งล้วนแต่เป็นสิ่งดีงามเพราะอย่างน้อยก็ไม่ทำให้คนอื่นเดือดร้อน

ผมกำลังปลูกฝังให้เด็ก ๆ "คิดเป็น" มากกว่าที่จะคิดได้

ผมไม่อาจเปลี่ยนแปลงโลก แต่จะเปลี่ยนแปลงตนเองเพื่อโลก

[Dolce Vita]

เคยทุกข์ และผ่านความทุกข์มาหลายครั้งมาก
แต่ก็ยังมีกำลังใจให้กับตัวเอง รักตัวเอง โดยที่มองอีกด้านว่า
อย่างน้อย .. ก็ยังมีคนที่ยังรักเรา หวังดีกับเราและเป็นห่วงเราอยู่มากมาย
ณ.วันที่เคยยึดติดอะไร ก็เริ่ม(จะ)ปล่อยวาง (บ้าง) ถ้าสามารถทำได้ และไม่เกินความสามารถ
เห็นด้วยกับคุณมหาออดค่ะ ที่ว่า เราไม่สามารถเปลี่ยนโลกได้ แต่เราสามารถเปลี่ยนแปลงตัวเอง ให้สามารถ
อยู่ร่วมกันกับคนบนโลกได้ (อย่างมีความสุข และสงบ)ด้วยค่ะ

[pt]

เอ่อ.....ไม่ทราบครับ ผมไม่เคยทุกข์ ไม่เคยเปลี่ยนแปลงโลก ไม่เคยเปลี่ยนแปลงตัวเอง
ทุกข์หนักที่สุดของผมคือ "หิว" แต่เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยมีเรื่องนั้นแล้ว ก็เลย สบาย
ผม ชิวๆ คร๊าบบบบบบบบ

[Harmony]

เป็นสิ่งที่เน้นย้ำกับลูกศิษย์ตลอดก็คือเรื่องของเวลา
อย่าประมาทด้วยการผลัดวันประกันพรุ่ง
เพราะทุกสิ่งในโลกล้วนไม่เที่ยง
เราอาจจะเหลือเวลาอีก 40 ปี หรือ 40 วินาที
หรือแค่เสี้ยววินาทีก็ไม่อาจรู้ได้
ฉะนั้น....ทำอะไรก็ทำเถิด ถ้าไม่้เกิดผลเสียต่อตัวเองและผู้อื่น

[ves_wael]

ต้นมะม่วงอ่ะครับ
เวลาออกดอกมันจะออกดอกเป็นช่อเหมือนมะพร้าวเลย
แต่สามารถติดผลได้แค่ 1-2 เท่านั้นเอง
ดอกทั้งหมดที่เหลือจะสลายไป
ไม่ใช่เพราะว่าผสมเกสรไม่ได้
แต่มันต้องแบ่งอาหารให้กับดอกที่แข็งแรงกว่ามัน
เป็นวัฏจักรธรรมชาติ

การได้มาเกิดจากการเสียเสียสละ
เรายอมเสียสละสิ่งนั้นเพื่อได้สิ่งนี้
ตอนนี้ขึ้นอยู่ที่เราว่า

เราพอใจที่จะสละส่วนนั้นมั้ย
ถ้าไม่เราก็ปรับเข้ากับสังคมยาก
ในเมื่อสังคมส่วนใหญ่ยอมสละมัน

[chula]

คำพูดที่ว่า "ชีวิตคือห่วงโซ่ของนาทีแห่งความสุข"
ประโยคบางประโยคเตือนให้เรานึกย้อนมองดูตัวเองได้ว่าเราใช้เวลา
ของชีวิตได้อย่างคุ้มค่าแล้วรึยัง..บางสิ่งบางอย่างเรามักมองไม่เห็นค่า
เพียงเพราะมันอยู่กับเราตลอดเวลา แต่เราจะรู้ซึ่งถึงคุณค่าก็ต่อเมื่อเรา
กำลังจะสูญเสียมันไป...
จึงต้องมีการเตือนตัวเองเสมอว่าสิ่งที่มีค่าคือ..สิ่งที่เรามีอยู่นั่นเอง..

[pt]

ซ๊าาาาธุ.......หมู่นี้แม่ชีจุฬาหายหน้าหายตานะครับ